jesteś mi tak bardzo obojętny. tak bardzo, że coraz rzadziej budzę się w nocy z chorych powodów.coraz rzadziej jesteś jednym z nich, głównym, sprecyzujmy. mam teraz inne rzeczy na głowie, nowy kolor, ciemną czekoladę. przepisy na ciastka, dwudzieste urodziny, jakieś historie o diabłach i czarownicach, literackiej nagrodzie nobla i setki wlepek na całe miasto. a [...]
zima jest bardzo, kiedy otworzy się okna, zakręci kaloryfer. wcale tak łatwo nie przechodzi, gdy zapala się światło i nagle wszystko zielenieje. można spokojnie rozłożyć się na podłodze, otworzyć wszystkie pory skóry, rozerwać, rozpłatać. zmarznąć, wchłonąć się. kolejne etapy oddawania energii i powrót. odzyskuję ciepło bardzo powoli. krew zaczyna płynąć, zaczyna parzyć. myśli, rozplątane na [...]
nowy rok przeleżałyśmy w łóżku. ja, obok głowa, w głowie muzyka i we mnie, i gdzieś przepływająca herbata. powrót śpiącej królewny (korona raczyła się rozsypać, wygląda dziś bardziej na cierniową, ale wciąż kurczowo trzyma się głowy), błogi, kamienny sen, potem trójkowe wszech czasy. rockowe szlagiery do zdzierania gardeł w samochodzie czy dobrym towarzystwie. prosto z [...]
jak bardzo spokojnie, jak cicho może być. niebo nade mną stalowe, w oknach szklana imitacja śniegu i trochę złota. leżę na plecach, tak najlepiej się tęskni, wspomina właściwie, przysłuchuje się, chowa przed planami. podłoga bywa wygodna i pozwala swobodnie oddychać, i swobodnie wirować, i swobodnie… pozwalam muzyce wgryźć się w mózg. głęboko. w krwiobieg. pulsować [...]
ja pachnę żelazem, smakuję solą. czytuję wojaczka i czasem wyśmiewam, bo takie błoto ma w głowie, że aż… aż jak ja. mam w pokoju bałagan, nierozpakowaną walizkę na środku, kubek po herbacie na biurku, sterty ulotek, bilety na ścianie (muzyka na ścianie, a było jej aż tyle). ale trzymam się dzielnie. maskuję zapach krwi truskawkami [...]